جوشکاری روشی است که برای ایجاد اتصالات پایدار بین قطعات مختلف به کار می رود. نمونههایی از جوشکاری را میتوان در اشیاء مختلف مانند وسایل نقلیه، ساختمانها و جواهرات و موارد دیگر یافت. برای ارائه یک درک جامع از عملیات جوشکاری، این محتوا به بررسی انواع فرآیند جوشکاری میپردازد.
انواع فرآیند جوشکاری
در بخش زیر به چند مورد از انواع فرآیند جوشکاری اشاره شده است:
انواع فرآیندهای جوشکاری قوس الکتریکی، مانند الکترود دستی SMAW یا MMAW:
جوشکاری قوس الکتریکی روشی است که در آن گرما توسط قوس الکتریکی که بین الکترود و قطعه کار ایجاد میشود، تولید می گردد. قوس الکتریکی از طریق گازهای یونیزه ایجاد میشود. در این روش از منبع تغذیه جوش برای ایجاد قوس الکتریکی، ذوب فلزات در ناحیه جوش و اتصال آنها به یکدیگر بهره می برند.
انواع فرآیند جوشکاری گاز محافظ، ازجمله فرآیندهای MIG وMAG
جوشکاری محافظ گاز، که به عنوان GMAW نیز شناخته میشود، برای تولید گرما به یک قوس بین الکترود و قطعه کار متکی است. الکترود یک سیم جوش جامد است که بهطور مداوم در محل جوش تغذیه و مصرف میشود. یک گاز یا ترکیبی از گازها برای محافظت کامل از الکترود، حوضچه جوش و حتی بخش فلز پایه نزدیک نقطه ذوب آن استفاده میشود.
جوشکاری مقاومتی
نوعی جوشکاری است که از انرژی الکتریکی بدون ایجاد قوس الکتریکی استفاده میکند. برخلاف روشهای دیگر، فشار خارجی در طی این فرآیند اعمال میشود. جریان الکتریکی از یک مقاومت عبور کرده و گرمایی ایجاد میکند که میتواند فلزات را برای جوشکاری ذوب کرده و به هم بچسباند. این فرآیند حتی میتواند در موارد خاصی باعث ذوب فلز شود. نکته قابلتوجه، جوشکاری مقاومتی با سرعتبالا و قابلیت اتوماسیون عالی آن مشخص میشود.
جوشکاری اکسی استیلن
که به جوشکاری کاربید نیز معروف است، یک فرآیند جوشکاری پرکاربرد به ویژه در صنایع ایران است. مشابه جوش آرگون، جوش اکسی استیلن معمولاً در صنایع ظریف استفاده میشود. این روش شامل استفاده از گرمای شدید تولید شده توسط یک گاز قابل احتراق، اغلب استیلن، برای ذوب قطعات فلزی و سیم جوش است.
یک مزیت کلیدی جوشکاری اکسی استیلن این است که نیازی به برق ندارد و در مواقعی که دسترسی به برق محدود یا غیرممکن است، بسیار موثر عمل می کند. با این حال، مانند سایر فرآیندهای جوشکاری، محدودیت های قابلتوجهی دارد. برای فلزات بسیار واکنش پذیر که میتوانند تبخیر شوند نامناسب است و همچنین خطر آتش سوزی و انفجار بالایی دارد و آن را به یکی از خطرناک ترین روشهای جوشکاری تبدیل میکند.
فرآیند جوشکاری (SAW)
جوشکاری قوس زیردریایی که با نام SAW نیز شناخته میشود، یک روش جوشکاری قوس الکتریکی است که در آن نوک الکترود در پودری متشکل از مواد معدنی خاص غوطه ور میشود. قوس در زیر این پودر در حالی که در امتداد مسیر جوش حرکت میکند، ایجاد میشود. این روش جوشکاری در حدود سال 1930 در ایالات متحده بهعنوان راه حلی برای محدودیت های جوشکاری الکترود دستی توسعه یافت. عوامل مهم مرتبط با این فرآیند عبارتنداز:
پوشش محافظ مورد استفاده در جوشکاری الکترود دستی غیر رسانا است و از تماس الکتریکی بین منبع تغذیه و الکترود جلوگیری میکند.
در جوشکاری الکترود دستی، نورد الکترود میتواند منجر به جدا شدن پوشش آن شود. تماس بین پوشش الکترود و غلتک های تغذیه میتواند منجر به آسیب به پوشش گردد.
جوشکاری با پرتو الکترونی
تکنیکی است که از پرتو الکترونی برای ایجاد شرایط ذوب استفاده میکند. برای جلوگیری از پراکندگی پرتو در خلاء انجام میشود.
جوشکاری هیدروژن اتمی
همچنین بهعنوان فرآیند قوس اتمی شناخته میشود، نوع دیگری از جوشکاری است که شامل ذوب دو الکترود فلزی نامشابه در یک فضای پر از هیدروژن برای ایجاد ارتباط بین قطعات است.
یکی از مزایای قابلتوجه این روش جوشکاری این است که واکنش اتمی هیدروژن تولید میکند که بهعنوان یک گاز محافظ عمل کرده و نیاز به گازهای خارجی یا شار جوشکاری برای محافظت از قطعه کار را از بین می برد.
سخن پایانی
از مزایای جوشکاری می توان به عملکرد بسیار کارآمد و کاهش قابل توجه ضایعات اشاره کرد. عرض جوش میتواند از باریکی به اندازه یک موی انسان تا عرض بیشتر، متغیر باشد. علاوه بر این، اتصال جوش داده شده سطح بالایی از استحکام را نشان می دهد که به این راحتی ها جدا نمی شود. همچنین می توانید برای دریافت خدمات به وب سایت تاسیسات 22 مراجعه نمایید.